خواص گل محمدی
خصوصیات:
درختچه کوچک با شاخه های زیاد و تیغهای ریز، برگهای آن روی سبز براق و پشت خزی دارند. گلهای صورتی کمرنگ و بسیار معطر . در بهار شکوفه می زنند. اکثرا در ایران بخصوص در کاشان، قمصر، راوند، میمند، آذربایجان و قزوین
مزاج:
- گیاه: مرکب القوی، در بعضی انواع آن سرد و خشک ذکر شده ولی در کل این گیاه دارای مزاجی معتدل می باشد. در اول دوم خشك است و بويژه اگر خشك شده باشد و در آخر دوم سرد است (1). - روغن: مرکب القوی می باشد و در کل معتدل است . - گلاب: مرکب القوی، مزاج آن سرد می باشد .
خواص (براساس طرق استفاده):
- گلبرگها و غنچه تازه: مفرح، مقوی، مسهل(اگر زیاد بخورند(1))، مسکن صفرا(1)، رقیق کننده بلغم -ضماد: نافع برای ورم مقعد (1)، رفع جوش، التیام زخمها( آبله)، خشک کردن زخمها ، رفع خونریزی و رطوبات رحم، رفع زگیل، ناراحتی های پوستی، رویانییدن گوشت تازه بر زخمهای عمیق، تحلیل ورمهای گرم، شکستگی اعضاء -مالیدن: رفع سردرد گرم، چشم درد، گوش درد، تقویت دندان و لثه، ترمیم زخمهای دهان، رفع بد بویی عرق، قطع عرق ( جزء داروهای گیرنده در درمان چشم درد و التهاب چشم ) -غرغره: مقوی دل و دماغ -بخور: درمان نزله گرم، عفونت بینی، بواسیر (پولیپ) بینی -عصاره گل خشک شده : قابض (1)، رفع خونریزی سینه، قطع اخلاط خونی، رفع رطوبات معده ، درمان یبوست، رفع خفقان گرم، رفع ضعف قلب، بند آوردن اسهال های گرم (جزء داروهای سرد مزاج برای علاج سوءمزاج قلب و خفقان گرم قلب) - ضماد: خشک کردن رطوبتها (1) - خوردن گل بن: قطع اخلاط خونی از سینه، قابض، بند آوردن اسهال - خوردن زرود: بند آوردن خونریزی ازهرعضوی، قطع اسهال های سخت خواص روغن: قابض، محلل، بازکننده مجاری، مسهل (1) موضعی: رفع سردرد، تقویت دماغ، رفع بی خوابی، تسکین درد گوش، درد سر، درد دندان، رویانییدن گوشت بر زخمهای عمیق، خشک کردن رطوبات و چرکها، سوختگی آتش، رفع عرق خوردن: مسهل مواد لزج، بند آوردن اسهالهای صفراوی، مسکن التهاب معده، زخم روده، دل درد، دل پیچه تنقیه: درمان زخم روده ها(1)، دل درد و دل پیچه طرز تهیه روغن: 1- گلبرگهای تازه + روغن کنجد یا روغن زیتون=> در آفتاب => به محض سفید شدن گلبرگها=> فشرده => تفاله را خارج=> + گلبرگ تازه => خروج تفاله => تا هفت بار 2- برگ گل تازه + روغن کنجد یا زیتون=> جوشیدن روی آتش ملایم ( = دهن ورد مطبوخ، روغن گل پخته) گلاب(ماء الورد): مقوی قلب، مقوی دهانه معده -خوردن: رفع عوارض حادث از زکام، قطع خونریزی از سینه، خشونت صدا، ضد سرفه، خفقان گرم، درد معده و روده، دل پیچه سرد و گرم، درد کبد و طحال، علاج نزله سرد -بوییدن: سردرد های گرم، دردچشم، + قرنفل=> سردردهای سرد، تقویت دماغ، حواس، ایجاد نشاط، تقویت دل، رفع خماری، بی هوشی، خفقان جلاب (2): نبات یا شکر سفید (یک من) + گلاب (3 من) =جوشیدن با آتش ملایم=به نصف رسید، کف آن را گرفته، صاف کنند + زعفران ساییده (1درهم)= سرد بنوشند (می توان همراه با دیگر عرقیات، تخم بالنگو، فرنجمشک، ریحان، بزرقطونا یا عنبر و مشک مصرف کرد) مقوی قلب، رفع خفقان، توحش، مالیخولیا گل قند (غنچه گل ساییده شده+ گلاب+ قند سفید ساییده شده+ گلیسیرین): قابض عسل وردی (غنچه گل ساییده شده + عسل سفید+ الکل ): تنطور غرغره گل سرخ (عسل وردی +آب): قابض ضعیف سرکه گل سرخ: گل سرخ خشک نیم کوب + اسیداستیک + سرکه => 8 روز بخیسانند=> با فشار از پارچه بگذرانند => صاف شربت گل سرخ (غنچه گل + آب جوش + شکر سفید): مسهل، درمان قرحه روده ها(1) عوارض: -مضر برای نیروی جنسی -در افراد ضعیف ایجاد عطسه، زکام، ورم، آماس -تشنگی -سفید کردن مو منابع: 1- قانون ابوعلي سينا، تحفه حکيم مومن، کتب گیاه درمانی، گیاهان دارویی و فرهنگ نامهای گیاهان دارویی 2- مخزن الادويه
درختچه کوچک با شاخه های زیاد و تیغهای ریز، برگهای آن روی سبز براق و پشت خزی دارند. گلهای صورتی کمرنگ و بسیار معطر . در بهار شکوفه می زنند. اکثرا در ایران بخصوص در کاشان، قمصر، راوند، میمند، آذربایجان و قزوین
- گیاه: مرکب القوی، در بعضی انواع آن سرد و خشک ذکر شده ولی در کل این گیاه دارای مزاجی معتدل می باشد. در اول دوم خشك است و بويژه اگر خشك شده باشد و در آخر دوم سرد است (1). - روغن: مرکب القوی می باشد و در کل معتدل است . - گلاب: مرکب القوی، مزاج آن سرد می باشد .
خواص (براساس طرق استفاده):
- گلبرگها و غنچه تازه: مفرح، مقوی، مسهل(اگر زیاد بخورند(1))، مسکن صفرا(1)، رقیق کننده بلغم -ضماد: نافع برای ورم مقعد (1)، رفع جوش، التیام زخمها( آبله)، خشک کردن زخمها ، رفع خونریزی و رطوبات رحم، رفع زگیل، ناراحتی های پوستی، رویانییدن گوشت تازه بر زخمهای عمیق، تحلیل ورمهای گرم، شکستگی اعضاء -مالیدن: رفع سردرد گرم، چشم درد، گوش درد، تقویت دندان و لثه، ترمیم زخمهای دهان، رفع بد بویی عرق، قطع عرق ( جزء داروهای گیرنده در درمان چشم درد و التهاب چشم ) -غرغره: مقوی دل و دماغ -بخور: درمان نزله گرم، عفونت بینی، بواسیر (پولیپ) بینی -عصاره گل خشک شده : قابض (1)، رفع خونریزی سینه، قطع اخلاط خونی، رفع رطوبات معده ، درمان یبوست، رفع خفقان گرم، رفع ضعف قلب، بند آوردن اسهال های گرم (جزء داروهای سرد مزاج برای علاج سوءمزاج قلب و خفقان گرم قلب) - ضماد: خشک کردن رطوبتها (1) - خوردن گل بن: قطع اخلاط خونی از سینه، قابض، بند آوردن اسهال - خوردن زرود: بند آوردن خونریزی ازهرعضوی، قطع اسهال های سخت خواص روغن: قابض، محلل، بازکننده مجاری، مسهل (1) موضعی: رفع سردرد، تقویت دماغ، رفع بی خوابی، تسکین درد گوش، درد سر، درد دندان، رویانییدن گوشت بر زخمهای عمیق، خشک کردن رطوبات و چرکها، سوختگی آتش، رفع عرق خوردن: مسهل مواد لزج، بند آوردن اسهالهای صفراوی، مسکن التهاب معده، زخم روده، دل درد، دل پیچه تنقیه: درمان زخم روده ها(1)، دل درد و دل پیچه طرز تهیه روغن: 1- گلبرگهای تازه + روغن کنجد یا روغن زیتون=> در آفتاب => به محض سفید شدن گلبرگها=> فشرده => تفاله را خارج=> + گلبرگ تازه => خروج تفاله => تا هفت بار 2- برگ گل تازه + روغن کنجد یا زیتون=> جوشیدن روی آتش ملایم ( = دهن ورد مطبوخ، روغن گل پخته) گلاب(ماء الورد): مقوی قلب، مقوی دهانه معده -خوردن: رفع عوارض حادث از زکام، قطع خونریزی از سینه، خشونت صدا، ضد سرفه، خفقان گرم، درد معده و روده، دل پیچه سرد و گرم، درد کبد و طحال، علاج نزله سرد -بوییدن: سردرد های گرم، دردچشم، + قرنفل=> سردردهای سرد، تقویت دماغ، حواس، ایجاد نشاط، تقویت دل، رفع خماری، بی هوشی، خفقان جلاب (2): نبات یا شکر سفید (یک من) + گلاب (3 من) =جوشیدن با آتش ملایم=به نصف رسید، کف آن را گرفته، صاف کنند + زعفران ساییده (1درهم)= سرد بنوشند (می توان همراه با دیگر عرقیات، تخم بالنگو، فرنجمشک، ریحان، بزرقطونا یا عنبر و مشک مصرف کرد) مقوی قلب، رفع خفقان، توحش، مالیخولیا گل قند (غنچه گل ساییده شده+ گلاب+ قند سفید ساییده شده+ گلیسیرین): قابض عسل وردی (غنچه گل ساییده شده + عسل سفید+ الکل ): تنطور غرغره گل سرخ (عسل وردی +آب): قابض ضعیف سرکه گل سرخ: گل سرخ خشک نیم کوب + اسیداستیک + سرکه => 8 روز بخیسانند=> با فشار از پارچه بگذرانند => صاف شربت گل سرخ (غنچه گل + آب جوش + شکر سفید): مسهل، درمان قرحه روده ها(1) عوارض: -مضر برای نیروی جنسی -در افراد ضعیف ایجاد عطسه، زکام، ورم، آماس -تشنگی -سفید کردن مو منابع: 1- قانون ابوعلي سينا، تحفه حکيم مومن، کتب گیاه درمانی، گیاهان دارویی و فرهنگ نامهای گیاهان دارویی 2- مخزن الادويه