بسیاری از مردم به اشتباه فکر می کنند تمرین ورزشی باعث بزرگی قلب یاشش ها می شود. با این حال مقدار هوای درون شش های یک فرد بزرگسال موروثی است و خیلیقابل تغییر نیست. اندازه قلب در اثر ورزش بزرگ نمی شود بلکه اگر این اتفاق بیفتدنشانه مشکلی قبلی است. آنچه که در ورزش روی می دهد، موثرتر کردن کار شش ها، قلب،خون و عضلات است.
همه فعالیت های انسان بستگی به عضلات و حرکت آنها دارد. انرژیاین کار از تجزیه قند و به طور غیر مستقیم چربی ها در بافت های ماهیچه ای است،مقدار انرژی که در آنجا تولید می شود به این بستگی دارد که چه مقدار اکسیژن از طریقجریان خون به سلول های ماهیچه می رسد.
اگر یک سری ماهیچه ها را به طور مداومحرکت دهیم، مثل بالا بردن بازوها در هر ثانیه به روی سر، به زودی دردناک می شوند. دلیل آن این است که ما اکسیژن قابل دسترس را استفاده کرده ایم و حالا ماهیچه هابدون اکسیژن کار می کنند. بدون اکسیژن می توان انرژی تولید کرد اما این روند باعثتولید اسید لاکتیک در ماهیچه ها شده که باعث گرفتگی دردناک آنها می شود.

پیشگیری و درمان بیماری از طریق ورزش های مخصوص را ورزش درمانیگویند.

ورزش باعث می شود که مقدار کافی اکسیژن از خون به ماهیچهها منتقل شود و این افراد بیش از افراد دیگر می توانند کارکنند. مقدار زیاد اکسیژنتا حدی بستگی به افزایش حمل آن در خون دارد. این ظرفیت با مبادله زیاد اکسیژن زیادمی شود که در شش ها اتفاق می افتد و خروج دی اکسیدکربن، مؤثرتر صورت می گیرد. ماهیچه ها نیز اکسیژن را بهتر از خون دریافت می کنند زیرا پرورش بدنی، تعدادمیتوکندری ماهیچه ها را افزایش می دهد که بخش های میکروسکوپی سلول هستند و اکسیژن وقند را به انرژی تبدیل می کنند.
‏تاثیر نهایی این است که ماهیچه متناسب قادر بهکار بیشتر است و نیازی به سخت کارکردن مثل گذشته نیست این ماهیچه می تواندبیشترکارکند و انرژی بیشتری پیش از تولید اسید لاکتیک و گرفتگی ایجاد کند.
‏قلبیک ماهیچه عمده است. یکی از تأثیرات ورزش، پرورش ماهیچه قلب همراه با ماهیچه هایدیگر است.کار قلب رساندن خون به اتمام بدن است. ابتدا به شش ها که اکسیژن جذب میکنند وسپس بازگشت به قلب برای رساندن خون به اعضا، و بافت ها. هر ضربه یک ضربان قلباست یا ضربان نبض با قند خون تازه با هر تپش.
‏مثلأ مقدار خون رسیده به ساقپاها در یک دقیقه بستگی به میزان تکرار ضربان قلب و مقدار خون خارج شده با هر تپشدارد. ورزش ماهیچه قلب را قابل اراتجاع تر می کند، بنابراین در هر ضربه بهتر کار میکند و خون بیشتری به خارج می فرستد و این بدان معنی است که ضربان کمتری برای تامینمقدار مساوی خون حاوی اکسیژن برای پاها لازم است و در نهایت قلب می تواند آرامترکارکند.
 ‏بعد از چند هفته تمرین ضربان قلب و به تبع آن میزان نبض شما کم میشود میزان نبض 65  ‏ضربه در دقیقه به حدود 60 ‏یا کمتر می رسد. در ورزشکاران حتی به 40 ضربه هم می رسد. این کار قلب که بسیار مؤثر است به این معنا است که وقتی ماهیچههای شما سخت کار می کنند، مثل سوار اتوبوس شدن یا بالا رفتن از پله ها میزان نبضشما بیشتراز قبل نشود.
روش انجام دادن ورزش درمانی
‏بسیاری در حال حاضر برایکاهش وزن و شکل بهتر پیدا کردن، تمرین و ورزش می کنند. ورزش مکرر کار قلب را افزایشمی دهد و مصرف اکسیژن را بالا می برد. این شکل از ورزشAerobic   ‏است اما همه تمرینها این طور نیستند. مردم دوست دارند وزنه سنگینی بلند کنند تا ماهیچه ها بزرگ شوند. در زمان کوتاه ‏تلاش زیاد انجام می دهند که تاثیر کمی در پرورش قلب دارد.
‏بااین حال مردم هر دو را با هم توام می کنند، وزنه برای قدرت و ورزش (Aerobic ‏) برایبالا بردن تاثیر قلب. دانستن این مطلب مهم است که فرق بین این دو به خصوص برایافراد میانسال را بشناسیم. برداشتن بار سنگین باعث کار بیشتر ماهیچه ها می شود و بهرگ های خونی فشار وارد می آورد،که سبب بالا رفتن فشار خون می شود. این خطری است کهکسانی که تمرین وزنه برداری می کنند باید به آن توجه کنند.
‏افرادی که بعد ازسال ها تصمیم به ورزش کردن می گیرند که باید به پزشک مراجعه کنند اگرچه ممکن استپزشک قبل از شروع ورزش به شما توصیه هایی بکند، باید بدانید که تنها از روی مشکلاتآشکار نظر می دهد.
‏بهترین توصیه یافتن شکلی از ورزش است که دوست داشته باشید وبتوانید به راحتی آن را انجام دهید. اگر تناسب اندام ندارید ابتدا باید در زندگیروزانه خود کارهای فیزیکی را وارد کنید. اگر این کار را شروع کردید با شادابی آن راانجام دهید. در فروشگاه ها و مطب ها به جای استفاده از آسانسور یا پلکان متحرک ازپله ها بالا بروید. به جای رانندگی برای رفتن به فروشگاه یا ایستگاه پیاده بروید. یک ایستگاه زودتر از مقصد از اتوبوس پیاده شوید و بقیه راه را پیاده بروید. درروزهای تعطیل به جای یک جا نشستن قدم بزنید یا باغبانی کنید.
‏وقتی آماده ورزشروزانه می شوید کار را آرام شروع کنید و به خود فشار نیاورید. فقط اگر یک ورزشکارحرفه ای ‏هستید و زندگی تان به برد بستگی دارد فشار و درد مجاز است.
ناحیهپرورش: میزان افزایش اراتجاع قلب و جذب بیشتر اکسیژن در ماهیچه ها اساس برنامه هایورزشی است. چنین برنامه هایی سعی دارند که کار بدن را به ماکزیمم جذب اکسیژنبرسانند. این نسبت جذب به نسبت کار قلب و براساس آن به نبض مربوط می شود که بهراحتی سنجیده می شود و بیان می کند که آیا به اندازه کافی در پرورش قلب و سایرماهیچه ها کارکرده اید.
این میزان را با اندازه گیری نبض خود بلافاصله بعد تمامشدن ورزش بسنجید، راحت ترین کار گرفتن نبض در 15 ثانیه و ضرب در عدد 4 ‏است تامقدار آن را در دقیقه به  دست آورید. اگر در طول دقیقه نبض خود را بگیرید گمراهکننده خواهد بود زیرا این میزان به سرعت در طول یک دقیقه پایین می آید.
به یادبیاورید که هر فعالیتی مقداری انرژی مصرف اما بیشتر آن برای ایجاد تاثیر پرورش کافینیست ورزش هایی که از گروه های ماهیچه ای زیاد استفاده می کنند مثل بازوها و ساقپا: نظیر دویدن، دوچرخه سواری، اسکی یا قایق رانی، آنهایی هستند کهتاثیر ورزشیدارند و تناسب را افزایش می دهند. معمولاً ورزش 6 تا 10 (MET) (واحد متابولیکی)  نیاز دارد تا تاثیر پرورشی بدهد. (MET) واحدی است برای سنجش میزان متابولیکی، که درآن انرژی برای حفظ ساختار و فعالیت مصرف می شود. یک (MET) نسبت متابولیک بدن محسوبمی شود اگر فرد در حال استراحت باشد، انجام کارهای روزانه این مقدار را اساس مقدارفعالیت لازم زیاد می کند. فقط فعالیت های انرژنیک هستند که مقدار را به اندازه‏کافی جهت ارائه تاثیر پرورشی ‏بالا می برند.
‏قدم زدن با نشاط، دوچرخه سواری 5/17 ‏کیلومتر در ساعت، بدمینتون رقابتی، تنیس و اسکی روی آب فعالیت هایی هستند که 6 تا 7 کیلومتر در ساعت نیاز دارند. دویدن 8  ‏کیلومتر در ساعت، دوچرخه سواری 19‏کیلومتر در ساعت، سوار کاری، شنا، اسکی در سرازیری، هاکی روی یخ، کوهنوردی، پاروزدن، فوتبال و رقص اسیکو به 7 تا 8 ‏کیلومتر در ساعت نیاز دارد. فعالیت هایی کهنیاز به 10-8 ‏متر دارند عباراتند از دویدن 9  ‏کیلومتر در ساعت، دوچرخه سواری 21‏کیلومتر در ساعت، اسکواش، بسکتبال، قایق سواری و تنیس رقابتی.